เห็นโลกกว้างแล้ว เลือกทางของตัวเองได้

ท้องฟ้าเหนือทุ่งนา เครื่องบินลำหนึ่งบินผ่านไป คนที่เงยหน้ามองเห็นลำเล็กๆ ส่วนห้องนักบินก็ดี ห้องผ่าตัดก็ดี ห้องทดลองก็ดี ไม่มีใครเห็นจากข้างล่างนั้น ต้องมีอะไรสักอย่างพาขึ้นไปดู

เด็กคนหนึ่งจะตั้งเป้าเป็นนักบิน ต้องรู้ก่อนว่ามีอาชีพนี้ และเห็นว่ามีคนทำจริง ความรู้แบบนี้พบได้ในเรื่องจริงของคนจริงมากกว่าในตำรา

เราเชื่อว่าความสามารถมีอยู่ทุกที่ ที่ต่างกันคือใครได้เห็นอะไรมาบ้าง พอเห็นกว้างขึ้น ทางเลือกก็เพิ่มขึ้น เราเรียกสิ่งที่เชื่อนี้ว่าโอกาสที่เท่าเทียม คือเกิดที่ไหน ก็ควรได้เห็นโลกเท่ากับคนอื่น

สารคดีพาคนดูไปถึงที่ที่ยังไม่เคยไป ให้เห็นงานที่ยังไม่เคยเห็น และได้เจอคนที่ทำสิ่งนั้นอยู่จริง ดูจบแล้วคำถามเปลี่ยนไป จากว่า "มีอะไรให้ทำบ้าง" เป็น "เราอยากทำอะไร"

เส้นทางที่เราอยากให้ผู้ชมเดินเริ่มที่ท้องถิ่นของตัวเอง ต่อไปที่ภูมิภาค ที่ประเทศ แล้วไปถึงโลก แต่ละก้าวเริ่มจากการได้เห็นว่าตรงนั้นมีอะไร เรายังอยากให้เด็กได้เห็นเรื่องของบ้านตัวเองบนจอด้วย เพราะท้องถิ่นมีเรื่องดีๆ ให้เล่าและให้ภูมิใจ

ไปเมืองใหญ่ก็เป็นทางเลือก อยู่ที่บ้านเกิดก็เป็นทางเลือก ทางไหนก็เป็นการตัดสินใจของเจ้าของชีวิตเอง

ทิศที่เรามุ่งไปคือ ให้คนตัวเล็กและครอบครัวเล็กๆ มีโอกาสพัฒนาตัวเองและสร้างรายได้ และให้ช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจน ระหว่างท้องถิ่นกับเมืองใหญ่ แคบลงทีละน้อย

เบื้องหลังงานของเรามีวิธีคิดข้อหนึ่ง ให้ตัวอย่างแก่เด็กให้มากพอ แล้วให้เด็กเลือกเป้าหมายเอง อมรภัทร ชมรัตน์ เรียกวิธีคิดนี้ว่าวิธีของอมรภัทร (Amornphat Method) อ่านรายละเอียดได้ที่ amornphat.com ↗

เนกซ์สเตปและมูลนิธิสำรวจโลกเคยร่วมกับมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ มอบทุนการศึกษาระดับปริญญาตรีให้นักเรียนที่จบ ม.6 จากทั่วประเทศ ตั้งแต่ปี 2544 มอบทุนกว่า 300 ทุน ผู้ได้รับทุนสำเร็จการศึกษา ปัจจุบันหลายคนทำงานอยู่ในหลายสาขา